accept

1. kabul etmek

2. , edinmek, mana vermek., razı olma, razı olmak, tasdik etmek

• almak; icabet etmek; onaylamak
• (f.) kabul etmek
• razı olmak; anlamak
• muvafakat etmek. acquiescence (i.) uysallık
• kabul etme. acquiescently (z.) uysallıkla
• benimsemek ; evlat edinmek. adoption (i.) kabul
• benimseme; evlatlığa kabul etme
• evlat edinme adoptive (s.) evlatlığa kabul eden veya edilen.