bite

1. acılık, dişleme, ısırık, ısırma, kavrama, oltaya vurma

• diş izi; lokma; keskinlik

2. ısırmak

• yakmak; oltaya gelmek; zokayı yutmak

3. (f.) ısırmak, biber, yemek; ısırık

• dişlemek; sokmak (arı v.b.); oltaya vurmak (balık) ; yakmak ; aşındırmak
• parça lokma; diş izi; keskinlik (içki
• soğuk) bite off more than one can chew başından büyük işe girişmek. bite the dust düşüp ölmek biting (s.) keskin; acı.