Bond

1. bağ, bono, ilişki, pranga, senet, tahvil, tutkal, yapışma, yapıştırıcı, zincir

2. birleştirmek, özel bir ilişki kurmak

3. (i.), rabıta; ip, senet, serflik

tahvilat; gümrüğü ödenmemiş malların hükümette muhafaza edilme durumu; kefalet; örgü (duvar); (f.) kefalete raptetmek; ipotek etmek; duvar örmek. bondage (i.) kölelik
esaret. bondholder (i.) tahvilat hamili bondmaid (i.) kadın köle
(f.) bağ irtibat
zincir; fertleri bir grup halinde bir araya getiren ilişki; yapışıklık; yapıştırıcı madde; mukaveler bono
cariye. bondman (i.) erkek köle; toprağa bağlı köylü. bond paper iyi cins mektupluk kağıt. bondservant (i.) köle. bondslave (i.) köle
tahvilat. bonded goods gümrükte muhafaza altına alınmış eşya. bonded warehouse gümrük antreposu.
halayık. bonded debt rehinli tahvil
cariye. bondsman (i.) kefalet veren kimse. bondwoman (i.) cariye