foreign

1. yabancı

2. (s.) yabancı, ecnebi; harici, münasebetsizlik., yabancılık; uygunsuzluk

• dış; ilgisi olmayan. foreign accent yabancı aksanı. foreign affairs dışışleri. foreign-born (s.) ikamet ettiği memleketten başka bir memlekette doğmuş. foreign exchange döviz; döviz alım satımı. foreign minister dış işleri bakanı. foreign office dışişleri bakanlığı. foreign to one'(s.) nature kendi tabiatına aykırı. foreign trade dış ticaret. foreigner (i.) yabancı
• ecnebi. foreignness (i.)ecnebilik

3. yabancı