interrupt

1. ara vermek, kesmek, sözünü kesmek, yarıda kesmek

2. (f.) kesmek, ara vermek, aralık açmak

• arasını kesmek; birinin sözünü kesmek
• fasıla vermek; intizamını bozmak
• fasılalarla. interruptive (s.) arayı kesici. interruptively (z.) arasını keserek.
• birinin işine mani olmak. interrupted (s.) kesilmiş. interruptedly (z.) aralıklarla

3. ara vermek

• bir şeyi yapmaya ara vermek