reason

1. (i.) akıllılık, akıl sağlığı, aklıselimlik, bütünlük, makul düşünüş., mantıklı olma, ruh sağlığı, sakinlik

• aklı başında olma

2. bulmak, çözmek, düşünmek, düşünüp taşınmak, etraflıca düşünmek, görüşmek, kanıtlamaya çalışmak, konuşmak, kuşatmak, mantıklı davranmak, muhakeme etmek, sonuç çıkarmak, sonuca varmak, usavurmak, uslamlamak

• kuşatma altına almak
• ikna etmeye çalışmak

3. gerekçe, neden, sebep

4. (i.) sebep, anlayış, fikir, idrak, illet; delil, inandırmak., insaf, neden, tanıt; akıl, uslamlamak

• sebebiyle. in all reason mantıki olarak
• adalet. bring to reason aklını başına getirmek. by reason of nedeniyle
• aklıselim; mantık; hak
• hakkıyle düşünülürse. It stands to reason. Galiba öyledir. with reason haklı olarak. (f.) usa vurmak
• müzakere etmek. reason out sonucunu bulmak. reason with ikna etmek
• anlamak; münakaşa etmek
• muhakeme etmek; sonuç çıkarmak

5. sebep