virtue

1. ahlak, değer, erdem

2. -(den.) dolayı, (i.) hassa, hasiyet; fazilet, meziyetleri olmayan., nedeniyle, tesirsiz

• meziyet; iffet; ismet; kuvvet
• iyi ahlak doğruluk
• tesir. by virtue of yetkisiyle
• gerekli olan şeyden fazilet çıkarmak. virtueless (s.) hasiyetsiz
• binaen. make a virtue of necessity lazım olan şeyi seve seve yapmak